ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑ

Στην υπερμετρωπία οι ακτίνες δεν εστιάζονται στον αμφιβληστροειδή, αλλά πίσω από αυτόν με αποτέλεσμα το είδωλο να μην απεικονίζεται με ευκρίνεια. Αυτό συμβαίνει γιατί τα μάτια με υπερμετρωπία έχουν μικρότερη διάμετρο απ’ ότι ο μέσος όρος του πληθυσμού (δηλαδή είναι πιο «μικρά μάτια» εκ κατασκευής), με αποτέλεσμα το εστιακό σημείο του ματιού να βρίσκεται πίσω από τον αμφιβληστροειδή.

Η υπερμετρωπία είναι συνήθως μία κατάσταση στην οποία δεν βλέπουμε καλά κοντά και βλέπουμε καλύτερα μακριά.

Η υπερμετρωπία εμφανίζει τη μεγαλύτερη αύξηση συνήθως μετά την ηλικία των 35 – 40 ετών όταν μειώνεται η ικανότητα προσαρμογής του οφθαλμού.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑΣ

Η αντιμετώπιση της υπερμετρωπίας γίνεται με τη χρήση γυαλιών ή φακών επαφής. Το αξιοσημείωτο είναι ότι πολλοί υπερμέτρωπες δεν χρειάζονται γυαλιά στη νεανική τους ζωή και η υπερμετρωπία “εμφανίζεται” σε αυτούς σαν κάποιο έκδηλο πρόβλημα στη δεκαετία των 30 ή των 40, με δυσκολία στην κοντινή όραση, σαν μια πρόωρη πρεσβυωπία. Αυτό συμβαίνει διότι η υπερμετρωπία, μέχρι κάποιο βαθμό, αντιμετωπίζεται αυτόματα (αυτορρυθμίζεται) μέσω του μηχανισμού προσαρμογής του ματιού (όπως μια αυτόματη φωτογραφική μηχανή κάνει autofocus). Απλά, στην νεανική ηλικία χρειάζεται κανείς να χρησιμοποιήσει μόνο ένα μικρό ποσοστό ( 5% έως 10%) αυτού του μηχανισμού για να διορθώσει ένα υφιστάμενο πρόβλημα υπερμετρωπίας, ενώ  όσο μεγαλώνουμε μειώνεται η ικανότητα του ματιού μας να προσαρμόζει την όραση για κοντά. Σταδιακά, μαζί με την δυσκολία μας να διαβάσουμε κοντά, επιδεινώνεται και η ικανότητά μας να αυτοδιορθώσουμε την υπερμετρωπία μας και για μακριά.